सॅमने घरी कोणालाच सांगितले नाही – ही कथा काय सांगते, लक्षणे आणि काय करावे
पुस्तकातून – प्रकरण 32: हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
सॅमने घरी कोणालाच सांगितले नाही
सिडनीतील सतरा वर्षांच्या विद्यार्थी सॅमने दोन मित्रांना सांगितले होते की तो मुलगा आहे, तरीही घरी सगळे अजूनही वेगळेच नाव वापरायचे. जेवणाच्या वेळी त्याने आई-वडिलांसमोर हे उघड केले, तेव्हा वडील उठून गेले आणि आई म्हणाली की हा एक टप्पा आहे. दुसऱ्या दिवशी त्याच्या वस्तू हलवल्या गेल्या. त्याचा फोन तपासला गेला. तो कसा आहे हे कोणीच विचारले नाही.
शाळेत सॅम अबोल झाला. तो वर्ग चुकवू लागला, आणि शिक्षकांना त्याच्या हातावर खुणा दिसल्या. सॅम म्हणाला की इतके जास्त वाटणे थांबवण्याचा हाच एकमेव मार्ग होता. त्याला घरी नाकारल्यासारखे, ऑनलाइन छळ झाल्यासारखे आणि कुठेच सुरक्षित जागा नसल्यासारखे वाटत होते.
ही कथा काय स्पष्ट करते
ही कथा लिंगभेदी अल्पसंख्याकांसह, कोणाला अधिक दूर ढकलले जाते ते दाखवते, आणि काळजी स्वीकार करणारी असली पाहिजे, वादविवाद नव्हे, आणि किशोरवयीनांमधील स्वतःला इजा करणे हे काळजीचे कारण आहे आणि योजना किंवा प्रयत्न ही वैद्यकीय आपत्कालीन स्थिती आहे, हा प्रकरणातील मुद्दा दाखवते.
ते कसे ओळखावे
अल्पसंख्याक ताण: भेदभाव, नकार किंवा आपण कोण आहोत ते लपवणे.
माघार, शाळा चुकवणे, आणि मनःस्थितीत घसरण.
भावनिक वेदनेला सामोरे जाण्यासाठी स्वतःला इजा करणे.
सायबरबुलिंग किंवा छळ.
निराशेबद्दल किंवा इथे राहायचे नसल्याबद्दल बोलणे.
काय करावे
आधी ऐका आणि वादविवादाऐवजी आदराने प्रतिसाद द्या.
स्वतःला इजा करण्याबद्दल आणि आत्महत्येच्या विचारांबद्दल थेट विचारा.
तरुण व्यक्तीसोबत मिळून एक साधी सुरक्षितता योजना तयार करा.
परवानगीने विश्वासू प्रौढ किंवा पालकाला सहभागी करा आणि अचूक माहिती द्या.
स्वीकार करणाऱ्या जागांना प्रोत्साहन द्या: आधार देणारे शिक्षक, मित्र, समवयस्क गट.
कोणतीही योजना किंवा प्रयत्न आपत्कालीन स्थिती माना आणि आपत्कालीन सेवा किंवा जवळच्या रुग्णालयाशी संपर्क साधा.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| त्याने निवडलेले नाव वापरा. | त्याच्या ओळखीवर वादविवाद करू नका. |
| तुम्हाला सांगितल्याबद्दल त्याचे आभार माना. | याला एक टप्पा म्हणू नका. |
| सुरक्षिततेबद्दल विचारा. | स्वतःला इजा केल्याबद्दल शिक्षा करू नका. |
| शक्य असेल तिथे गोपनीयतेचे रक्षण करा. | त्याचा फोन गुपचूप वाचू नका. |
| कुटुंबाला शिकायला मदत करा. | सुरक्षिततेच्या कारणाशिवाय सांगण्याची धमकी देऊ नका. |
संपूर्ण प्रकरण वाचा – प्रकरण 32: हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
खऱ्या आयुष्यातील कथा
- तो सहभागी न झालेली बैठक – नैरोबीतील चौतीस वर्षांचा लॉजिस्टिक्स पर्यवेक्षक डॅनियल चार महिन्यांपासून नैराश्यावर उपचार घेत होता आणि त्याची स्थिती सुधारत होती. त्याने कामावर कोणालाही सांगितले नव्हते. एका बैठकीत एका सहकाऱ्याने…
- बस थांब्यावर फराह काय म्हणाली – कराचीतील इम्रानची कॉलेजमधील मैत्रीण, बावीस वर्षांची फराह, आठवडोन्आठवडे अबोल होती. एका संध्याकाळी बस थांब्यावर ती सहज म्हणाली, 'माझ्याशिवाय तुम्ही सगळे ठीक राहाल.' मग तिने सांगितले की…
- बाहेरून कडी असलेली खोली – तीस वर्षांचा कोफी कुमासीबाहेरच्या एका गावात दहा वर्षांपासून स्किझोफ्रेनियासह जगत होता. त्याच्या शेवटच्या पुनरावृत्तीनंतर, शेजाऱ्यांच्या चर्चेने घाबरलेल्या त्याच्या कुटुंबाने त्याला बाहेरून कडी असलेल्या मागच्या खोलीत ठेवल…
- रवीनंतर आपण वापरतो ते शब्द – सव्वीस वर्षांच्या रवीचा बंगळुरूमध्ये आत्महत्येने मृत्यू झाला. त्याचा मोठा भाऊ किरण नातेवाइकांनी भरलेल्या घरात आणि कुजबुजलेल्या प्रश्नांमध्ये एकटा पडला. एक काका म्हणाले, 'त्याने पाप केले,' आणि…
या विषयावर आणखी: मानसिक संकट आणि आत्महत्या प्रतिबंध – काय करावे
आणखी प्रश्न
- रवीनंतर आपण वापरतो ते शब्द – ही कथा काय सांगते, लक्षणे आणि काय करावे
- कलंक – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- अधिकार – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कोणाला आणखी बाहेर ढकलले जाते – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- आत्महत्या प्रतिबंध – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कुटुंब प्रत्यक्षात काय करू शकते – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कलंक समजून घेणे – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कलंक करत असलेली हानी – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कलंक कुठून येतो – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध
- कलंकाला आव्हान कसे द्यावे – हक्क, कलंक आणि आत्महत्या प्रतिबंध