खुर्चीत बसून राहू न शकणारा मुलगा – ही कथा काय सांगते, लक्षणे आणि काय करावे

पुस्तकातून – प्रकरण 27: एडीएचडी (ADHD) आणि न्यूरोडायव्हर्सिटी

खुर्चीत बसून राहू न शकणारा मुलगा

लखनौचा आठ वर्षांचा विहान सतत हालचाल करत असायचा. तो दर आठवड्याला कंपासपेटी हरवायचा, उत्तरे मध्येच बोलून टाकायचा, आणि धड्यांदरम्यान पाय आपटत राहायचा. त्याच्या शिक्षिका त्याला खोडकर म्हणायच्या. घरी तो दप्तर विसरायचा, दुसऱ्या सूचनेकडे दुर्लक्ष करायचा, आणि मग रागावल्यावर दारे आपटायचा.

त्याचे आई-वडील थकले होते आणि लाजलेले होते. त्याचे वडील म्हणायचे की त्याला फक्त कडक हाताची गरज आहे. ते जितकी जास्त शिक्षा करायचे, तितका विहान जास्त रागावायचा, आणि एक शेजारीण कुजबुजली की तो "वाईट संस्कारांचा" आहे.

ही कथा काय स्पष्ट करते

ही कथा ADHD ला खोडकरपणा नव्हे तर सर्व ठिकाणी दिसणारा मज्जाविकासात्मक नमुना म्हणून दाखवते, आणि शिक्षेपेक्षा उबदार दिनचर्या, स्पष्ट सूचना आणि शाळेचा आधार अधिक का मदत करतात हे दाखवते.

ते कसे ओळखावे

दिवसांपुरते नव्हे, तर महिनोन्महिने टिकणारे लक्ष न लागणे, अस्वस्थपणा आणि विचार करण्यापूर्वी कृती करणे.
हा नमुना घर आणि शाळा यांसारख्या एकापेक्षा अधिक ठिकाणी दिसतो.
त्याची खरी किंमत मोजावी लागते: गुण, मैत्री, कौटुंबिक शांतता.
आवडत्या उपक्रमांवर चांगले लक्ष केंद्रित होणे यामुळे त्याची शक्यता नाकारता येत नाही.
सुधारल्यानंतर खऱ्या त्रासासह राग किंवा अश्रू.

काय करावे

घरी आणि शाळेत नमुने नोंदवा आणि ते डॉक्टरांना सांगा.
बालरोगतज्ज्ञ, बाल मानसशास्त्रज्ञ किंवा बाल मानसोपचारतज्ज्ञाकडून मूल्यमापनाची मागणी करा.
छोट्या, स्पष्ट, एका वेळी एक सूचना आणि दृश्य आठवणी द्या.
दिनचर्या, हालचालीचे विराम आणि प्रयत्नांचे कौतुक यांची रचना करा.
बसण्याची जागा, विराम आणि वैयक्तिक योजनेबाबत शिक्षकांसोबत काम करा.
शिकण्याच्या अडचणी किंवा रागाचे नमुने यांसारख्या इतर समस्या सुटत नाहीत ना याची खात्री करा.

काय करावे आणि काय करू नये

करा	करू नका
आधी बलस्थाने पाहा.	त्याला आळशी किंवा वाईट म्हणू नका.
नेमक्या प्रयत्नांचे कौतुक करा.	फक्त शिक्षेवर अवलंबून राहू नका.
दिनचर्या स्थिर ठेवा.	भावंडांशी तुलना करू नका.
हालचालीच्या विरामांना मुभा द्या.	आदेशांची लांबलचक यादी देऊ नका.
पालकांचीही काळजी घ्या.	पालकत्वाला दोष देऊ नका.

संपूर्ण कथा वाचा

संपूर्ण प्रकरण वाचा – प्रकरण 27: एडीएचडी (ADHD) आणि न्यूरोडायव्हर्सिटी

खऱ्या आयुष्यातील कथा

नेहमी उशीर, नेहमी माफी – बंगळुरूमधील चौतीस वर्षांची ग्राफिक डिझायनर प्रिया बैठकांमध्ये तल्लख आणि इनबॉक्समध्ये गोंधळलेली होती. ती मुदती चुकवायची, किल्ल्या हरवायची, आणि घाबरून मध्यरात्री कामे सुरू करायची. शाळेत तिला स्वप्नाळू…
सगळ्यांचे अनुकरण करणारी मुलगी – हैदराबादची चौदा वर्षांची मीरा नम्र होती, वर्गात पहिली होती आणि क्वचितच कोणताही त्रास द्यायची. शाळेत ती इतर मुली कशा हसतात आणि बोलतात त्याचे अनुकरण करायची. घरी…
हुशार मुलगा, वाचता येत नाही – नऊ वर्षांचा ऑलिव्हर ब्रिस्टलमध्ये आपल्या आई-वडिलांसोबत राहतो. तो संभाषणात चटपटीत आहे, लांबलचक विनोद सांगतो आणि लेगोमध्ये उत्कृष्ट आहे. पण वर्गात त्याचे वाचन संथ आणि चुकांनी भरलेले…
मिचकावणे आणि फुरफुरणे – डब्लिनमधील अकरा वर्षांचा डॅनियल जोरजोरात डोळे मिचकावू लागला आणि घसा खाकरू लागला. लवकरच तो खांदा उडवू लागला आणि फुरफुरू लागला, आणि कधीकधी एखादा छोटा आवाज बाहेर…

या विषयावर आणखी: मुले, किशोर आणि पालक – घर आणि शाळेतील मानसिक आरोग्य

खुर्चीत बसून राहू न शकणारा मुलगा – ही कथा काय सांगते, लक्षणे आणि काय करावे