Psychology for Everyone

फक्त थकव्याचे अश्रू नव्हेत – ही कथा काय सांगते, लक्षणे आणि काय करावे

पुस्तकातून – प्रकरण 30: प्रसूतिकालीन मानसिक आरोग्य

फक्त थकव्याचे अश्रू नव्हेत

झैनब एका मंगळवारी लाहोरमधील रुग्णालयातून मुलीला घरी घेऊन आली. चौथ्या दिवसापर्यंत ती क्षुल्लक गोष्टींवर रडत होती: थंड झालेला चहाचा कप, रेडिओवरचे एखादे गाणे. तिची सासू खांदे उडवून म्हणाली की हे सामान्य आहे. ते होतेच. पहिल्या आठवड्याच्या अखेरीस अश्रू कमी झाले, आणि बाळाने जांभई दिली की झैनब पुन्हा हसू लागली.

लीड्समधील तिची मैत्रीण मरियम हिचा मार्ग वेगळा होता. तिचा मुलगा नऊ आठवड्यांचा होता, जेव्हा तिने आपल्या बहिणीकडे कबूल केले की तो हसतो तेव्हा तिला काहीच वाटत नाही. तो झोपलेला असतानाही ती जागी पडून राहायची, आपण भयानक आई आहोत याची तिला खात्री होती, आणि तिला संध्याकाळची भीती वाटायची. तिने मैत्रिणींच्या संदेशांना उत्तरे देणे बंद केले होते.

ही कथा काय स्पष्ट करते

ही कथा प्रकरणातील बेबी ब्लूज, जे निघून जातात, आणि प्रसूतीनंतरचे नैराश्य, जो तज्ज्ञांच्या लक्षाची गरज असलेला आजार आहे आणि अपयश नाही, यांतील फरक दाखवते.

ते कसे ओळखावे

  • बेबी ब्लूज: साधारण पहिल्या आठवड्यात रडवेलेपणा आणि मनःस्थितीच्या लाटा, आई तरीही बाळासोबत राहू शकते, आणि ते निघून जाते.

  • प्रसूतीनंतरचे नैराश्य: उदास मनःस्थिती पहिल्या आठवड्यांनंतरही राहते, रस कमी होतो, बाळ झोपलेले असतानाही झोप तुटक असते.

  • वाढता अपराधीपणा आणि बाळ दूर असल्यासारखे वाटणे.

  • मित्र आणि कुटुंबापासून दूर जाणे.

  • कोणतेही आवाज, बाळाला किंवा स्वतःला इजा करण्याचे विचार, किंवा वास्तवाशी संपर्क तुटणे ही आपत्कालीन स्थिती आहे.

काय करावे

  1. उदास मनःस्थिती किती काळ टिकली आहे आणि ती सुधारत आहे की बिघडत आहे याची नोंद ठेवा.

  2. झोपेच्या संरक्षणाची व्यवस्था करा: कोणीतरी दुसरे काही तासांसाठी बाळ सांभाळेल.

  3. मोठ्या व्यक्तीलाही खाऊ घाला: नियमित जेवण आणि पाणी.

  4. फॅमिली डॉक्टर किंवा माता-आरोग्य दवाखान्यात भेट ठरवा, आणि तिची इच्छा असल्यास तिच्यासोबत जा.

  5. स्वतःला किंवा बाळाला इजा करण्याच्या विचारांबद्दल थेट विचारा.

  6. उपचार योजना पाळा आणि आढाव्याची भेट चुकवू नका.

काय करावे आणि काय करू नये

करा करू नका
अश्रू गांभीर्याने घ्या. 'तू कृतज्ञ असायला हवेस' असे म्हणू नका.
रात्रीचे दूध पाजणे किंवा बाळाची काळजी वाटून घ्या. तिची इतर मातांशी तुलना करू नका.
छोट्या प्रयत्नांचे कौतुक करा. अश्रूंना नाटक म्हणू नका.
भेटी छोट्या आणि प्रेमळ ठेवा. हे निघून जाते का हे पाहण्यासाठी महिनोन्महिने वाट पाहू नका.
भेटींना एकत्र जा. तीव्र लक्षणे असताना तिला एकटे सोडू नका.

संपूर्ण कथा वाचा

संपूर्ण प्रकरण वाचा – प्रकरण 30: प्रसूतिकालीन मानसिक आरोग्य

खऱ्या आयुष्यातील कथा

  • तिला फेकून द्यावीशी वाटलेली गोळी – अंजली एकोणतीस वर्षांची आणि तीस आठवड्यांची गर्भवती होती, जेव्हा तिने आपल्या पतीला, रोहितला सांगितले की तिने आपल्या नैराश्यविरोधी गोळ्या कचऱ्याच्या डब्यात टाकल्या आहेत. कामावरच्या एका वाईट…
  • कागदावर व्यवस्थित पार पडलेली प्रसूती – भयानक इशाऱ्यांच्या एका रात्रीनंतर आपत्कालीन सिझेरियनने प्रियाच्या मुलीचा जन्म झाला. बाळ निरोगी होते, डॉक्टर हसले, आणि नातेवाइकांनी आनंदी फोटो पाठवले. सगळे म्हणाले, 'शेवट गोड तर सगळेच…
  • स्कॅननंतरची एक शांत खोली – सुनीता दहा आठवड्यांची गर्भवती होती, जेव्हा पुण्यातील एका नेहमीच्या स्कॅनमध्ये हृदयाचे ठोके दिसले नाहीत. डॉक्टर प्रेमाने बोलल्या, पण शब्द धूसर झाले. संध्याकाळपर्यंत ती घरी होती, आणि…
  • ज्या रात्री रोझाचे बोलणे अर्थहीन झाले – एकतीस वर्षांच्या रोझाने पाच दिवसांपूर्वी लिस्बनमध्ये आपल्या पहिल्या बाळाला जन्म दिला होता. पहिल्या दोन रात्री ती जेमतेम झोपली, ज्याचे कारण तिच्या पतीने, मिगेलने, उत्साह मानले. चौथ्या…

या विषयावर आणखी: मुले, किशोर आणि पालक – घर आणि शाळेतील मानसिक आरोग्य

आणखी प्रश्न

myadvisorfriend@gmail.com · Contact · About · Privacy · Disclaimer