दोन स्वयंपाकघरे, एक भांडण
हमीद आणि सलमा यांच्या लग्नाला सहा वर्षे झाली आहेत आणि ते हैदराबादमध्ये हमीदच्या आई-वडिलांसोबत राहतात. प्रत्येक छोटी गोष्ट भांडणात बदलते: स्वयंपाक कोण करणार, पैसे कसे खर्च होतात, कोणाची आई बरोबर आहे. हमीद गप्प होतो; सलमा …
हमीद आणि सलमा यांच्या लग्नाला सहा वर्षे झाली आहेत आणि ते हैदराबादमध्ये हमीदच्या आई-वडिलांसोबत राहतात. प्रत्येक छोटी गोष्ट भांडणात बदलते: स्वयंपाक कोण करणार, पैसे कसे खर्च होतात, कोणाची आई बरोबर आहे. हमीद गप्प होतो; सलमा आवाज चढवते. त्यांचा पाच वर्षांचा मुलगा रात्री सलमाला चिकटून राहू लागला आहे.
हमीदची आई प्रार्थना आणि संयम सुचवते, ज्याची त्यांना कदर आहे, पण वाद चालूच राहतात. शेवटी सलमा जोडपे आणि कुटुंब थेरपिस्टला भेटण्याचा प्रस्ताव मांडते. हमीद साशंक असतो आणि म्हणतो, "ते तिचीच बाजू घेतील का?"
थेरपिस्ट म्हणतात की कोण बरोबर आहे हे ठरवण्यासाठी त्या तिथे नाहीत. त्या दोघांना दोषाऐवजी नमुन्याचे वर्णन करायला सांगतात, आणि त्यांच्या लक्षात येते की समस्या प्रत्येक व्यक्तीपेक्षा ते चक्र आहे: सलमा पाठपुरावा करते, हमीद माघार घेतो, आणि दोघांनाही आपले ऐकले जात नाही असे वाटते. नंतर त्या घरातील भूमिका आणि आदराबद्दल बोलण्यासाठी एका सत्राला त्याच्या आई-वडिलांनाही बोलावतात.
अनेक आठवड्यांत ते आळीपाळीने बोलायला, आवाज चढू लागल्यावर थांबायला, आणि "... तेव्हा मला दुखावल्यासारखे वाटले" यासारखी शांत वाक्ये वापरायला शिकतात. थेरपिस्ट त्यांच्या श्रद्धेचा आणि मूल्यांचाही आदर करतात, आणि जोडपे त्यांना आपल्या योजनेत सामावून घेते. वाद नाहीसे होत नाहीत, पण भांडणानंतरची दुरुस्ती वेगाने होऊ लागते, आणि त्यांच्या मुलाला अधिक चांगली झोप लागते. हमीद नंतर कबूल करतो की सर्वांत कठीण भाग स्वतःचा बचाव न करता ऐकणे होता, आणि सरावाने ते सोपे झाले.
ते कसे ओळखावे
पाठपुरावा आणि माघार यांच्या नमुन्यासह छोट्या गोष्टींवरून वारंवार होणारे वाद.
प्रत्येक जोडीदाराला आपले ऐकले जात नाही किंवा आपल्याला दोष दिला जातो असे वाटते.
मुलांमध्ये चिकटून राहणे किंवा झोपेतील बदल.
दबाव वाढवणारा विस्तारित कुटुंबाचा सहभाग.
उपायापर्यंत न नेणारे मौन किंवा ओरडाओरड.
ही कथा काय स्पष्ट करते
कुटुंब आणि जोडपे उपचार एका दोषी व्यक्तीवर नव्हे, तर नात्याच्या नमुन्यावर उपचार करतात. त्यात विस्तारित कुटुंबाचा समावेश होऊ शकतो आणि संस्कृती व श्रद्धेचा आदर केला जातो.
संभाव्य मूळ कारणे
संवादाच्या निकृष्ट सवयी आणि न बोललेल्या अपेक्षा.
घर आणि आर्थिक बाबी वाटून घेण्याचा ताण.
वेगवेगळ्या कौटुंबिक भूमिका आणि चालीरीती.
वैयक्तिक ताण किंवा न मिटलेल्या जखमा.
काय करावे
दोष न देता, तुम्हाला मदत हवी आहे यावर एकत्र एकमत करा.
जोडपी आणि कुटुंबांसोबत काम करणारा थेरपिस्ट शोधा.
तुमची मूल्ये आणि श्रद्धा मोकळेपणाने सांगा म्हणजे त्यांचा आदर केला जाईल.
आळीपाळीने बोलण्याचा आणि राग आल्यावर थांबण्याचा सराव करा.
सर्वांची संमती असेल तरच वडीलधाऱ्यांना सहभागी करा.
काही सत्रांनंतर प्रगतीचा आढावा घ्या.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
महिनोन्महिने भांडणे पुन्हा पुन्हा होत असल्यास जोडपे किंवा कुटुंब थेरपिस्ट.
एक जोडीदार चिंता, नैराश्य किंवा रागाशी झगडत असल्यास समुपदेशक किंवा क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट.
कोणालाही असुरक्षित वाटत असल्यास किंवा कोणतीही हिंसा असल्यास आपत्कालीन सेवा.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| आरोपांबद्दल नव्हे, भावनांबद्दल बोला. | ओरडू नका किंवा धमकी देऊ नका. |
| आळीपाळीने ऐका. | जुन्या चुका पुन्हा पुन्हा उकरून काढू नका. |
| राग आल्यावर विराम घ्या. | मुलांना कोणाची तरी बाजू घ्यायला ओढू नका. |
| एकमेकांच्या कुटुंबाचा आणि श्रद्धेचा आदर करा. | मौनाचा शिक्षा म्हणून वापर करू नका. |
| मुलाला भांडणांपासून दूर ठेवा. | थेरपिस्टने विजेता ठरवावा अशी अपेक्षा करू नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
"मला वाटते" अशी भाषा वापरा: "आपण बोलत नाही तेव्हा मला एकटे वाटते."
परत सांगा: "मी तुझे बरोबर ऐकले आहे ना, ते तपासू दे."
आवाज खाली आणि वाक्ये छोटी ठेवा.
प्रयत्न केल्याबद्दल दुसऱ्याचे आभार माना.
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका