भिंतीवरची पाल
अडतीस वर्षांची सुनीता नाशिकजवळच्या एका गावात राहते आणि मोठ्या उत्साहाने आपल्या कुटुंबाची काळजी घेते, पण पाल दिसली की नाही. गेल्या महिन्यात स्वयंपाकघराच्या दाराजवळ एक पाल पडली, आणि ती किंचाळली, हातातील तवा टाकला आणि बाहेर…
अडतीस वर्षांची सुनीता नाशिकजवळच्या एका गावात राहते आणि मोठ्या उत्साहाने आपल्या कुटुंबाची काळजी घेते, पण पाल दिसली की नाही. गेल्या महिन्यात स्वयंपाकघराच्या दाराजवळ एक पाल पडली, आणि ती किंचाळली, हातातील तवा टाकला आणि बाहेर पळाली. आता ती खोलीत जाण्यापूर्वी प्रत्येक भिंत आणि कोपरा तपासते, आणि तिने व्हरांड्यात झोपायला सुरुवात केली आहे.
तिचा पती हसतो, "ती फक्त एक छोटी पाल आहे." सुनीताला माहीत आहे की ती छोटी आहे. तिला हेही माहीत आहे की भीतीची लाट, घाम आणि थरथर ती थांबवू शकत नाही. कुटुंबातील लग्नात तिने जुन्या हॉलमध्ये पाली असू शकतील म्हणून आत जायला नकार दिला, आणि तिला लाज वाटली.
गावातील दवाखान्यातील एका आरोग्य कर्मचाऱ्याने तिला सांगितले की एखाद्या विशिष्ट गोष्टीची तीव्र, प्रमाणाबाहेरची भीती म्हणजे विशिष्ट फोबिया, आणि त्यावर चांगले उपचार होऊ शकतात. डॉक्टरांनी तिला एका मानसशास्त्रज्ञाकडे पाठवले, ज्याने तिला आधी शरीर शिथिल करायला, मग चित्रे पाहायला, मग एक छोटे खेळणे, मग दुरून बरणीतील एक पाल पाहायला शिकवले. भीती कमी होईपर्यंत प्रत्येक पाऊल पुन्हा पुन्हा केले गेले. दोन महिन्यांनंतर ती शांतपणे स्वयंपाकघरात जाऊ शकत होती. "मला पाली आवडू लागल्या असे नाही," ती म्हणाली, "पण आता त्या माझ्या घरावर राज्य करत नाहीत."
ते कसे ओळखावे
प्राणी, उंची, इंजेक्शने, विमानप्रवास किंवा रक्त यांसारख्या विशिष्ट वस्तू किंवा परिस्थितीची तीव्र, तात्काळ भीती.
भीती खऱ्या धोक्यापेक्षा कितीतरी जास्त असते आणि व्यक्तीला ते माहीत असते, तरीही ती नियंत्रित करू शकत नाही.
त्याला सामोरे जाताना प्रचंड घाम, थरथर, धडधडणारे हृदय किंवा अगदी गोठून जाणे.
ते टाळण्यासाठी विशेष प्रयत्न करणे, ज्यामुळे दैनंदिन जीवनावर मर्यादा येतात.
भीती महिनोन्महिने टिकली आहे आणि लाज किंवा गमावलेले उपक्रम यांना कारणीभूत ठरते.
ही कथा काय स्पष्ट करते
ही कथा विशिष्ट फोबिया आणि हळूहळू, आधारासह सामोरे जाणे त्यावर कसा उपचार करते हे दाखवते.
संभाव्य मूळ कारणे
त्या वस्तूबद्दलचा लहानपणीचा भीतीदायक अनुभव.
आई-वडील किंवा कुटुंबातील सदस्याकडून शिकलेली भीती.
स्वभावतः संवेदनशील धोक्याची यंत्रणा.
भीती टिकवून ठेवणारी टाळाटाळ.
भीती अधिक तीव्र वाटणारे ताणाचे काळ.
काय करावे
टाळल्याने भीती वाढते, आणि सावकाश सामोरे गेल्याने ती कमी होते, हे समजून घ्या.
आधी संथ श्वास आणि स्नायू शिथिलीकरण शिका.
चित्रांपासून प्रत्यक्ष वस्तूपर्यंत पावलांची शिडी तयार करा.
पुढे जाण्यापूर्वी भीती कमी होईपर्यंत प्रत्येक पावलावर थांबा.
नियमित सराव करा, उपयोगी असल्यास विश्वासू व्यक्तीसोबत.
पूर्ण केलेल्या प्रत्येक पावलासाठी स्वतःला बक्षीस द्या.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
सर्वाधिक पुरावा असलेल्या, सामोरे जाण्यावर आधारित उपचारांसाठी क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट.
फोबियाचा वैद्यकीय काळजीवर परिणाम होत असल्यास, उदाहरणार्थ इंजेक्शनची भीती, फॅमिली डॉक्टर.
अनेक, तीव्र फोबिया असल्यास किंवा ते पॅनिक किंवा नैराश्यासह आल्यास मानसोपचारतज्ज्ञ.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| भीती गांभीर्याने घ्या. | अचानक सामोरे जाण्याची जबरदस्ती करू नका. |
| छोट्या, ठरवलेल्या पावलांनी पुढे जा. | भीतीवर हसू नका. |
| एकत्र शिथिलीकरणाचा सराव करा. | व्यक्तीला फसवू नका. |
| धैर्याचे कौतुक करा. | ती वस्तू कायम दूर करत राहू नका. |
| योजना काय आहे ते हळुवारपणे समजावा. | 'हे मूर्खपणाचे आहे' असे म्हणू नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
शांत, आदरयुक्त आवाज वापरा: "हे खूप मोठे वाटते हे मला माहीत आहे. आपण एका वेळी एक छोटे पाऊल टाकू."
धोका खरा नसला तरी भीती खरी आहे यावर विश्वास ठेवा.
त्यांना गती ठरवू द्या.
म्हणा: "तू छान केलेस. तुला ते कसे वाटले?"
भीतीबद्दल विनोद टाळा, अगदी सौम्य विनोदही.
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका