शेवटी गृहपाठ पूर्ण करू शकणारा मुलगा

बंगळुरूमधील 9 वर्षांचा आरव स्थिर बसू शकत नाही. तो पुस्तके हरवतो, मध्येच बोलतो, आणि त्याच्या गृहपाठाला तीन तास आणि अश्रू लागतात. त्याच्या शिक्षिका म्हणतात की तो हुशार आहे पण त्याचे लक्ष विचलित होते. काळजीपूर्वक मूल्यमापना…

बंगळुरूमधील 9 वर्षांचा आरव स्थिर बसू शकत नाही. तो पुस्तके हरवतो, मध्येच बोलतो, आणि त्याच्या गृहपाठाला तीन तास आणि अश्रू लागतात. त्याच्या शिक्षिका म्हणतात की तो हुशार आहे पण त्याचे लक्ष विचलित होते. काळजीपूर्वक मूल्यमापनानंतर एका बालतज्ज्ञांनी ADHD चे निदान केले आणि मोठ्या योजनेचा भाग म्हणून एक औषध सुचवले.

त्याचे वडील रोहन घाबरतात. नातेवाईक म्हणतात, "औषधाने तो झोम्बी होईल" किंवा "त्याचे व्यसन लागेल." रोहन डॉक्टरांना थेट विचारतो. त्या समजावतात की औषध कसे काम करते, भूक कमी होणे किंवा झोपेचा त्रास यांसारख्या कोणत्या दुष्परिणामांवर लक्ष ठेवायचे, आणि उंची, वजन आणि झोप तपासत मुलाचा वारंवार आढावा घेतला जाईल.

योजनेत घरी दिनचर्या, शाळेत वेळापत्रक, आणि प्रयत्नांचे कौतुक यांचा समावेश आहे. काही आठवड्यांनंतर आरवच्या शिक्षिका म्हणतात की तो काम पूर्ण करत आहे. आरव म्हणतो, "आता माझा मेंदू इतका गोंगाट करत नाही." तो अजूनही चैतन्यशील आणि गमतीदार आहे, दबलेला नाही.

रोहन आपल्या स्वतःच्या संमिश्र भावनांबद्दल प्रामाणिक आहे. तो औषध सुरक्षित ठिकाणी ठेवतो, आढाव्यांना जातो, आणि आरवच्या शिक्षिकांची निरीक्षणे डॉक्टरांना सांगतो. ते मिळून शिकतात की औषध हे एक साधन आहे, मुलाच्या स्वभावावरचा निकाल नव्हे. आठवड्याच्या शेवटी तो तासन्तास फुटबॉल खेळतो, व्यवस्थित जेवतो आणि त्याला सहज झोप लागते. त्याचे वडील आपल्या आई-वडिलांना थोड्या अभिमानाने सांगतात की प्रश्न विचारणे ही त्यांनी केलेली सर्वोत्तम गोष्ट होती.

ते कसे ओळखावे

• एकापेक्षा अधिक ठिकाणी दीर्घकाळचे लक्ष न लागणे, अस्वस्थपणा आणि आवेगीपणा.

• गृहपाठ, दिनचर्या आणि मैत्री यांमध्ये अडचणी.

• पालकांना औषधांबद्दल भीतीदायक गैरसमजुती ऐकायला मिळणे.

• भूक, झोप आणि वाढ यांबद्दल चिंता.

• अंदाज नव्हे, तर पात्र डॉक्टरांकडून मूल्यमापनाची गरज.

ही कथा काय स्पष्ट करते

काळजीपूर्वक लिहून दिलेली आणि देखरेखीखालील ADHD ची औषधे दिनचर्या आणि आधारासोबत मदत करू शकतात. गैरसमजुती आणि तथ्ये वेगळी करण्याची आठवण हे प्रकरण करून देते.

संभाव्य मूळ कारणे

• मेंदूचा विकास आणि लक्ष-नियंत्रणातील फरक.

• कौटुंबिक इतिहास आणि आनुवंशिकता.

• लक्षणांवर परिणाम करणारी झोप, स्क्रीनचा वापर आणि ताण.

• उपचारांना विलंब लावणाऱ्या गैरसमजुती.

काय करावे

1. बालरोगतज्ज्ञ किंवा बाल मानसोपचारतज्ज्ञाकडून संपूर्ण मूल्यमापन करून घ्या.

2. फायदे, दुष्परिणाम आणि देखरेखीबद्दल डॉक्टरांना विचारा.

3. लिहून दिल्याप्रमाणे औषध द्या आणि ते सुरक्षित ठेवा.

4. दिनचर्या, छोटी कामे आणि बक्षिसे यांची रचना करा.

5. शिक्षक आणि पालकांची निरीक्षणे डॉक्टरांना सांगा.

6. नियमित आढावा घ्या आणि कोणत्याही काळजीवर चर्चा करा.

कोणाचा सल्ला घ्यावा

• निदान आणि औषधांच्या निर्णयांसाठी बालरोगतज्ज्ञ किंवा बाल मानसोपचारतज्ज्ञ.

• वर्गातील आधारासाठी शाळेचा समुपदेशक किंवा शिक्षक.

• वर्तनविषयक उपाय आणि पालक मार्गदर्शनासाठी क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्ट.

काय करावे आणि काय करू नये

कसे वागावे आणि संवाद साधावा

• मुलाला सांगा: "तुझा मेंदू वेगळ्या पद्धतीने काम करतो, वाईट पद्धतीने नव्हे."

• छोट्या, स्पष्ट सूचना द्या.

• त्याला कसे वाटते याचे त्याचे स्वतःचे वर्णन ऐका.

• शांत आणि प्रोत्साहन देणारे राहा.

सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका