रात्रपाळी, नवे बाळ
33 वर्षांचा राहुल गुरुग्राममधील एका कॉल सेंटरमध्ये रात्रपाळी करतो. त्याची पत्नी पूजा दिवसा काम करते आणि त्यांना चार महिन्यांचे बाळ आहे. राहुल तुकड्या-तुकड्यांत झोपतो, पहाटे 3 वाजता जे मिळेल ते खातो, आणि त्याला व्यायामाला…
33 वर्षांचा राहुल गुरुग्राममधील एका कॉल सेंटरमध्ये रात्रपाळी करतो. त्याची पत्नी पूजा दिवसा काम करते आणि त्यांना चार महिन्यांचे बाळ आहे. राहुल तुकड्या-तुकड्यांत झोपतो, पहाटे 3 वाजता जे मिळेल ते खातो, आणि त्याला व्यायामाला वेळ नाही. त्याला चिडचिड वाटते आणि तो म्हणतो की तो वाईट बाप आहे.
एक वरिष्ठ सहकारी त्याला शिफ्ट असतानाही दिनचर्या स्थिर ठेवण्याबद्दल सांगतो. तो कामानंतर झोपेची ठरावीक वेळ निवडतो, ब्लॅकआउट पडदे आणि शांत खोली वापरतो, आणि सुट्टीच्या दिवशीही ती शक्य तितकी तशीच ठेवतो. तो व्यवस्थित जेवणाचा डबा घेतो, पाणी पितो, विरामांदरम्यान थोडे चालतो आणि झोपेची वेळ संपण्यापूर्वी सूर्यप्रकाश घेतो.
तो आणि पूजा कामे आणि भावना वाटून घेण्यासाठी आठवड्यातून दहा मिनिटांची चर्चाही ठरवतात, आणि आठवड्यातून एक संध्याकाळ फक्त त्या दोघांसाठी असते, तेव्हा एक आजी बाळाला सांभाळते.
काही दिवस अजूनही बिघडतात; बाळ रडते आणि योजना कोलमडते. सगळे सोडून देण्याऐवजी पुढच्या जेवणापासून किंवा झोपेपासून पुन्हा सुरुवात करायला राहुल शिकतो. महिनाभरानंतर त्याच्या लक्षात येते की तो पूजासोबत जास्त हसतो आणि कमी तणावात असतो. बहुतेक दिवस त्याला अजूनही उदास आणि थकल्यासारखे वाटत होते, तेव्हा ते दोघे मिळून डॉक्टरांशी बोलतात. पूजा म्हणते की त्याचे तास किती एकाकी गेले होते हे तिला कधीच कळले नव्हते, आणि राहुल म्हणतो की त्याने बोलावे अशी तिची गरज होती हे त्याला कधीच कळले नव्हते. घरच्या कामात दोघांनाही आता कमी एकटे वाटते.
ते कसे ओळखावे
शिफ्ट आणि लहान बाळामुळे तुटक झोप.
अनियमित जेवण आणि व्यायाम नाही.
चिडचिड, अपयशी असल्याची भावना, उदास मनःस्थिती.
जोडीदार किंवा मित्रांसाठी अत्यल्प वेळ.
एखाद्या व्यत्ययानंतर दिनचर्या कोलमडणे.
ही कथा काय स्पष्ट करते
नोकरदार प्रौढ आणि पालकांसाठी दिनचर्या म्हणजे मूलभूत गोष्टींचा लवचीक संच, आणि व्यत्यय हाताळणे म्हणजे अपराधी न वाटता हळुवारपणे पुन्हा सुरुवात करणे. दिनचर्या पुरेशी नसते तेव्हा मदतीची गरज असते.
संभाव्य मूळ कारणे
शरीराची लय बिघडवणारे शिफ्टचे काम.
नवे पालकत्व आणि झोपेचा अभाव.
कामाचा दबाव आणि अत्यल्प मोकळा वेळ.
एकाकीपणा आणि कामांच्या वाटणीचा अभाव.
काय करावे
झोपेची ठरावीक वेळ निश्चित करा आणि अंधार, शांतता ठेवून तिचे रक्षण करा.
साध्या, संतुलित जेवणाचे नियोजन करा आणि डबा घ्या.
हालचालीचे छोटे विराम आणि दिवसाचा प्रकाश यांची भर घाला.
कामांबद्दल जोडीदारासोबत आठवड्यातून एकदा छोटी चर्चा करा.
वाईट दिवसानंतर दिनचर्या पुन्हा सुरू करा.
उदास मनःस्थिती दोन आठवड्यांपलीकडे चालू राहिल्यास डॉक्टरांना भेटा.
कोणाचा सल्ला घ्यावा
थकवा, चिडचिड किंवा उदास मनःस्थिती टिकून राहिल्यास फॅमिली डॉक्टर.
पालकत्वाच्या ताणासाठी समुपदेशक किंवा मानसशास्त्रज्ञ.
मनःस्थिती उदासच राहिल्यास, किंवा स्वतःला इजा करण्याचे विचार असल्यास मानसोपचारतज्ज्ञ; त्या वेळी आपत्कालीन सेवा.
काय करावे आणि काय करू नये
| करा | करू नका |
|---|---|
| झोपेच्या वेळेचे रक्षण करा. | प्रत्येक गोष्टीसाठी कॅफिनवर अवलंबून राहू नका. |
| नियमित जेवण घ्या. | जेवण टाळू नका. |
| कामे वाटून घ्या. | स्वतःवर कठोर टीका करू नका. |
| छोटे विराम घ्या. | जोडीदारापासून ताण लपवू नका. |
| अपराधी न वाटता पुन्हा सुरुवात करा. | एका वाईट दिवसानंतर हार मानू नका. |
कसे वागावे आणि संवाद साधावा
जोडीदाराला सांगा: "मी थकलो आहे. आपण या आठवड्याचे नियोजन एकत्र करूया का?"
स्वतःचा बचाव न करता ऐका.
आभार मानत राहा.
स्वर प्रेमळ आणि व्यावहारिक ठेवा.
सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका