गावातील अप्पा

76 वर्षांचे श्री. गौडा म्हैसूरजवळच्या एका गावात आपल्या मुलाच्या कुटुंबासोबत राहतात. महिनोन्महिने ते अबोल आहेत, वस्तू कुठे ठेवल्या ते विसरतात, आणि म्हणतात, "मी ओझे आहे." ते कमी झोपतात आणि त्याहून कमी खातात. कुटुंबाला वाटत…

76 वर्षांचे श्री. गौडा म्हैसूरजवळच्या एका गावात आपल्या मुलाच्या कुटुंबासोबत राहतात. महिनोन्महिने ते अबोल आहेत, वस्तू कुठे ठेवल्या ते विसरतात, आणि म्हणतात, "मी ओझे आहे." ते कमी झोपतात आणि त्याहून कमी खातात. कुटुंबाला वाटते हे म्हातारपण आहे आणि ते त्यांना विश्रांती घ्यायला सांगतात.

त्यांची मुलगी कविता एका सणासाठी येते आणि तिच्या लक्षात येते की त्यांना आवडणाऱ्या गायनात ते आता सहभागी होत नाहीत. ती संध्याकाळी त्यांच्या शेजारी बसते आणि विचारते, "अप्पा, अलीकडे सर्वांत जड गोष्ट कोणती वाटली?" ते सांगतात की पत्नीच्या निधनापासून त्यांना निरुपयोगी वाटते, आणि कधीकधी वाटते की आपण जागेच होऊ नये.

कविता घाबरत नाही. ती सांगितल्याबद्दल त्यांचे आभार मानते आणि विचारते की त्यांनी आयुष्य संपवण्याचा विचार केला आहे का. ते सांगतात की त्यांनी कोणतीही योजना केलेली नाही, पण या विचारांनी ते घाबरतात. ती म्हणते, "आपण यासाठी मदत घेऊ."

दुसऱ्या दिवशी ती त्यांना डॉक्टरांकडे घेऊन जाते, जे त्यांचे आरोग्य, झोप आणि स्मृती तपासतात, आणि समजावतात की वृद्धांमधील दुःखावर उपचार होऊ शकतात. कुटुंब सोबत, रोजचे फिरणे आणि शेजाऱ्यांच्या भेटींची व्यवस्था करते. कोणी ना कोणी त्यांच्यासोबत असेल याची आणि औषधे सुरक्षित ठेवली जातील याचीही ते खात्री करतात. शेजारी संध्याकाळी येऊ लागतात, आणि नातवंडे शाळेतील बातम्या सांगायला त्यांच्याजवळ बसतात. काही संध्याकाळी ते एखादे जुने गाणेही गुणगुणतात, आणि कुटुंब शांतपणे याला चांगले लक्षण मानते.

ते कसे ओळखावे

• माघार, अपुरी झोप, भूक मंदावणे, ओझे असल्याची भावना.

• उदास मनःस्थिती किंवा आरोग्याच्या समस्यांशी जोडलेल्या असू शकणाऱ्या स्मृतीच्या तक्रारी.

• जवळच्या व्यक्तीच्या मृत्यूनंतर आनंद हरवणे.

• जागेच होऊ नये अशी इच्छा व्यक्त करणाऱ्या टिप्पण्या.

• कुटुंबाने याला सामान्य वृद्धत्व म्हणून झटकून टाकणे.

ही कथा काय स्पष्ट करते

वृद्धांना असे नैराश्य येऊ शकते ज्याला वृद्धत्व समजले जाते. प्रकरणातील विशेष विचार कुटुंबांना ऐकण्याची, थेट विचारण्याची आणि डॉक्टरांना सहभागी करण्याची आठवण करून देतात.

संभाव्य मूळ कारणे

• शोक आणि एकाकीपणा.

• शारीरिक आजार आणि वेदना.

• भूमिका आणि स्वावलंबन गमावणे.

• संभाव्य स्मृतीच्या किंवा इतर वैद्यकीय स्थिती.

काय करावे

1. त्यांच्यासोबत शांतपणे बसा आणि खुले प्रश्न विचारा.

2. त्यांच्या मनात आयुष्य संपवण्याचे विचार आहेत का हे थेट विचारा.

3. ते आत्महत्येबद्दल बोलत असल्यास त्यांना कधीही एकटे सोडू नका; आपत्कालीन मदतीशी संपर्क साधा.

4. डॉक्टरांकडून संपूर्ण आरोग्य तपासणीची व्यवस्था करा.

5. सोबत, दिनचर्या आणि सौम्य हालचाल वाढवा.

6. औषधे आणि हत्यारे सुरक्षित ठेवा.

कोणाचा सल्ला घ्यावा

• आरोग्य आणि मनःस्थितीच्या तपासणीसाठी फॅमिली डॉक्टर.

• उदास मनःस्थिती किंवा स्मृतीचा त्रास चालू राहिल्यास मानसोपचारतज्ज्ञ किंवा वृद्धरोगतज्ज्ञ.

• ते एखाद्या योजनेबद्दल बोलल्यास किंवा त्यांना सुरक्षित ठेवता येत नसल्यास आपत्कालीन सेवा किंवा रुग्णालय.

काय करावे आणि काय करू नये

कसे वागावे आणि संवाद साधावा

• सावकाश आणि प्रेमाने बोला: "अप्पा, तुम्ही आमच्यासाठी महत्त्वाचे आहात."

• थेट विचारा: "तुमच्या मनात आयुष्य संपवण्याचे विचार आले आहेत का?"

• मत न बनवता ऐका.

• त्यांची भाषा वापरा आणि त्यांच्या प्रतिष्ठेचा आदर करा.

सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका