Psychology for Everyone

वृद्धापकाळ आणि डिमेन्शियासंबंधी काळजी

वय म्हणजे निराशेचे निदान नव्हे

31.1 उतारवयाचा भार

वृद्धांना (साधारण साठ आणि त्यापुढे) यांना सामोरे जावे लागू शकते: निवृत्ती आणि कामाशी जोडलेली ओळख गमावणे; प्रियजनांचा मृत्यू; एकटेपणा आणि एकाकीपणा; दीर्घकालीन आजार आणि वेदना; कमी झालेली हालचाल आणि स्वावलंबन; बौद्धिक घसरण आणि डिमेंशियाचा धोका; वयावरून भेदभाव आणि दुर्लक्ष. यांमुळे नैराश्य, चिंता आणि बौद्धिक विकारांबाबत असुरक्षितता वाढते.

31.2 नैराश्य म्हणजे “सामान्य वृद्धत्व” नव्हे

उतारवयातील नैराश्य अनेकदा ओळखले जात नाही आणि सामान्य वृद्धत्व असे चुकीचे लेबल लावले जाते. लक्षणांमध्ये सततचे दुःख, रिकामेपणा किंवा चिडचिड; रस नाहीसा होणे; झोप आणि भुकेतील बदल; थकवा; आरोग्याबद्दल अति काळजी; मृत्यू किंवा आत्महत्येचे विचार यांचा समावेश असू शकतो.

त्यावर उपचार करता येतात. ते वैद्यकीय आजार आणि डिमेंशियाच्या बरोबरीने असू शकते. या दशकातील चिंता अनेकदा आरोग्य, पैसा आणि कुटुंबाबद्दलच्या काळजीसारखी दिसते, अस्वस्थता, स्नायूंचा ताण आणि तुटक झोपेसह.

उपचारांमध्ये थेरपी, जीवनशैलीतील बदल आणि वय व इतर आरोग्य समस्यांनुसार समायोजित केलेली औषधे यांचा समावेश होतो. वृद्ध दुष्परिणामांबाबत अधिक संवेदनशील असतात — पडणे, गोंधळ, परस्परक्रिया — म्हणून मात्रा कमी पासून सुरू होते आणि नियमित आढावा घेतला जातो.

31.3 डिमेंशिया

डिमेंशिया हा स्मृती, विचार, दिशाभान, आकलन, गणन, शिक्षण, भाषा आणि विवेक यांमध्ये दैनंदिन जीवनावर परिणाम होईल इतक्या प्रमाणात हळूहळू होणाऱ्या घसरणीचा लक्षणसमूह आहे.

  • अल्झायमर रोग हे सर्वाधिक सामान्य कारण आहे.

  • इतर कारणे: व्हॅस्क्युलर डिमेंशिया, लेवी बॉडी डिमेंशिया, फ्रंटोटेम्पोरल डिमेंशिया, मिश्र प्रकार.

  • नैराश्य डिमेंशियासारखे दिसू शकते (“स्यूडो-डिमेंशिया”); योग्य मूल्यांकन महत्त्वाचे आहे.

अनेक डिमेंशिया पूर्णपणे उलटवता येत नाहीत. लवकर निदान, वैद्यकीय व्यवस्थापन, बौद्धिक उत्तेजना, काळजीवाहकांना आधार आणि सुरक्षिततेचे नियोजन तरीही आयुष्याचा दर्जा सुधारू शकतात.

31.4 आधार कसा दिसतो

  • नियमित सामाजिक संपर्क — कुटुंब, मित्र, सामुदायिक गट, धार्मिक समुदाय.

  • क्षमतेनुसार शारीरिक हालचाल — चालणे, खुर्चीवरील व्यायाम, योग.

  • अर्थपूर्ण उपक्रम — छंद, स्वयंसेवा, मार्गदर्शन.

  • शारीरिक आजार आणि वेदनांचे व्यवस्थापन.

  • बौद्धिक उत्तेजना — वाचन, कोडी, संवाद, नवी कौशल्ये.

  • काळजीवाहकांना आधार आणि विश्रांती.

  • डिमेंशियामधील नैराश्य, चिंता किंवा वर्तनविषयक लक्षणांसाठी तज्ज्ञांची मदत.

आदर, समावेश आणि प्रतिष्ठा अत्यावश्यक आहेत. वृद्ध हे ओझे नाहीत; ते कुटुंबांचे आणि समाजाचे सदस्य आहेत.

31.5 उतारवयातील एक कथा

68 वर्षांचे रमेश निवृत्त झाले आणि दोन वर्षांत त्यांनी पत्नी गमावली. ते अलिप्त झाले, मंदिरात आणि सकाळी फिरायला जाणे थांबवले, आणि त्यांना नीट झोप येत नसे. त्यांच्या मुलांना वाटले ते फक्त म्हातारे झाले आहेत. त्यांचे वजन घटले, ते थकव्याबद्दल बोलू लागले, आणि जगण्यात काय अर्थ आहे असे विचारू लागले. त्यांच्या मुलीने त्यांना डॉक्टरांकडे नेले. उतारवयातील नैराश्य. वयानुसार समायोजित केलेले अँटिडिप्रेसंट औषध, शेजाऱ्यासोबत साप्ताहिक फिरणे, मंदिर, नातवंडे. त्यांच्या मुलाने सांगितले की त्यांनी नैराश्याला वृद्धत्व समजले होते. उपचारांनी त्यांना पुन्हा असे आयुष्य दिले जे अजूनही त्यांचे स्वतःचे होते.

31.6 कुटुंबातील गैरसमज

“म्हातारपण म्हणजे दुःख आणि स्मृतिभ्रंश; काहीच करता येत नाही.” या प्रकरणातील तीन उत्तरे: नैराश्यावर उपचार करता येतात; स्मृतीतील बदलाचे मूल्यांकन आवश्यक आहे कारण नैराश्य डिमेंशियासारखे दिसू शकते; डिमेंशिया खरा असतानाही आधार आणि सुरक्षिततेचे नियोजन महत्त्वाचे असते.

लक्षात ठेवण्याचे मुख्य मुद्दे

  • निराशेला सामान्य वृद्धत्व म्हणू नका.

  • डिमेंशिया गृहीत धरण्यापूर्वी मनःस्थितीचे मूल्यांकन करा.

  • काळजीवाहकांना फक्त सूचनांची नव्हे, तर विश्रांतीचीही गरज असते.

  • एखादी वृद्ध व्यक्ती मरण्याची इच्छा असल्याचे बोलते, तेव्हा आताच मदत घ्या. ते म्हातारपणाबद्दलचे बोलणे म्हणून उडवून लावू नका.

आजची रात्र धोकादायक असेल तर

आधी आपत्कालीन सेवा किंवा जवळचे रुग्णालय.

मरण्याची इच्छा, घरी सुरक्षित ठेवता न येणारी व्यक्ती, किंवा अचानक गोंधळलेली अवस्था: आत्ताच वैद्यकीय उपचार घ्या.

सर्व 35 प्रकरणे · खऱ्या आयुष्यातील 183 कथा · मनासाठी 61 हिंदू श्लोक · सर्वांसाठी मानसशास्त्र – मानसिक आरोग्य मालिका